nefesin

soluduğum hava değil
seninle aynı havayı solumadıkça
ciğerlerime çektiğim
oksijen, karbondioksit ve ozon
senin duduklarından
öteye geçemeyen tek bir zerre
senin nefesinden
bir siftah alamayan..

korktum ilk defa sevdalı olduğum şehirde
korktum çünkü bir kez daha hissetmedim
ne havadaki kokunu
ne gözlerimin ardındaki yüzünü
ne kulağıma fısıldadığın nefesini

sen sustuğundan beri,hiçbir şeye benzemez oldu;
ne iki satır cümle, ne iki mısra şiir
hangi şarkının nakaratı güzel ki şimdi?
hangi gökyüzü manzarası ışıl ışıl şimdi?

Beni korkutan da bu işte
her geçen gün
seni daha az kaybetmek..